በ ፒዲኤፍ ለማንበብ እዚህ ይጫኑ በአንድ ወቅት በጫካ ውስጥ ያሉዛፎች እንዲህ ሲሉ መከሩ፡፡
«እነዚህ አራዊት እኛ ጋ ለመጠለልይመጣሉ፡፡ እኔ የእነርሱን ማንኮራፋትመስማት ሰልችቶኛል» አለ የዝግባ ዛፍ፡፡
«እኔ ደግሞ ከሁሉም የሰለቸኝ እኔ ላይወጥተው ሲራኮቱ እየቀነቁኝ ነው» ጽድመለሰ፡፡
«ከሁሉም የሚብሰው የእኔ ነው» አለ ግራር፡፡ «ከሥሬ ይመጡና ኩሳቸውን ይጥላሉ፡፡እኔ ሽታውን መቋቋም አቅቶኛል»
«አንዳንዶቹማ»አለ ዋርካ «ከኔ ሥር መጥተው ጉድጓድ ቆፍረው ይኖራሉ» ሁሉምምሬታቸውን አወሩ፡፡
«ልክ ነው የአንበሳ እና የነብር መራኮቻ መሆናችን ሊያበቃ ይገባል» ጽድ ግራቅርንጫፉን አንሥቶ ደገፈ፡፡
«ከዛሬ ጀምሮ አንድም አንበሳ እና ነብር እዚህ አካባቢ እንዳይደርስ መደረግ አለበት»ዋርካ በጎርናና ድምፁ አናወጠው፡፡
ከዚያም «ጫካው ለዛፎች ብቻ» የሚል መፈክር ቅርንጫፎቻቸው ላይ ሰቀሉ፡፡
«ይህንን ቦታ ጫካ እንዲሆን ያደረግነው እኛ ዛፎች ነን፡፡ በብርድ እና በፀሐይእየተንገበገብን የታገልነው እኛ ነን፡፡ እዚህ ደረጃ ለመድረስ ስንት መከራ አይተናል፡፡ እኛበመሠረትነው ጫካ ማንም ሊጠቀም አይችልም፤ ጫካው ለዛፎች ብቻ» ይላልከመፈክሩ ሥር የተፃፈው ማብራርያ፡፡
ይህ ሁሉ ሲሆን ወይራ ዝም እንዳለ ነው፡፡
«ምነው አንተ ያንን ክርፋታም ሽታ ወደኽዋል መሰል» አሉት በሽሙጥ፡፡
«እኔም እንደ እናንተ በአራዊቱ መኖር ችግር አለብኝ፡፡ ሽታውም፣ ጩኸቱም፣መወዝወዙም፣ መሰበሩ መርሮኛል፤ ግን ደግሞ እነርሱ አራዊት ናቸው፡፡ ከዚህ ጠባያቸውውጭ መሆን አይችሉም፡፡ ዛፍ ሊሆኑ አይችሉም፡፡ በችግሩ ላይ እስማማለሁ፤በመፍትሔያችሁ ላይ ግን አልስማማም» አለ ወይራ፡፡
ሁሉም እየተመናቀሩ ከበቡት፡፡
«እና የማንም አውሬ መጨዋቻ እንሁን ነው የምትለው?» ዋርካ ጮኸበት፡፡
«እስኪ ንገረኝ አንበሳ እና ነብር መጡ፣ ቀሩ ምን ይጎድልብናል?» ግራርአፋጠጠቺው፡፡ «በዚች ምድር አንዱ ያለ ሌላው ሊኖር አይችልም፡፡ ልዩነቱ ያኛውየሚሰጠንን ጥቅም ልናውቀው ወይንም ላናውቀው መቻላችን ነው፡፡ ምንጊዜምየዚያኛውን ወገን ችግሩን ብቻ የምናየው ከሆነ ጥቅሙን የምናይበት ዓይን አይኖረንም፡፡ቢያንስ እነርሱ የሚጥሉት ነገር ቢሸተንም አፈሩን ያዳብርልናል፤ ለኛም ምግብይሆነናል፡፡ ለምን ችግሩን ብቻ ታያላችሁ፡፡ እኛ መጠለያ እንሰጣለን፣ እነርሱ ደግሞምግብ ይሰጣሉ፤ ሌላም ዛሬ ያላወቅነው ነገር ያደርጉልንም ይሆናል፡፡ ተባብረንእንኖራለን፡፡ ሳይደጋገፉ መጥፋት ይቻላል፤ ሳይደጋገፉ መኖር ግን አይቻልም»
አንድ ጊዜ ሁሉም እንደ ብራቅ ጮኹበት፡፡
«የእነርሱ ማዳበርያ ጥንቅር ብሎ ይቅር፡፡» አለ ዝግባ፡፡ ሁሉም አጨበጨቡ፡፡
«እኔ ወስኛለሁ አንድ ነብር አንድ አንበሳ እዚህ ቢመጣ የማደርገውን ዐውቃለሁ፤ጫካው ለዛፎች ብቻ» ዋርካ ወደ ቦታው ተመለሰ፡፡ ሌሎቹም አንገታቸውን እየነቀነቁ«ጫካው ለዛፎች ብቻ» እያሉ ፈክረው ተመለሱ፡፡
ከጥቂት ጊዜ በኋላ ነብር መጣ፡፡ ዋርካው ላይም ወጣ፡፡ ያን ጊዜ የዋርካው ቅርንጫፎችእንደ መሬት መንቀጥቀጥ ተርገፈገፉ፡፡ የሌሎቹ ዛፎች ቅርንጫፎችም እየተወራጩ ነብሩንበጥፊ ይመቱት ጀመር፡፡ በሁኔታው የተደናገጠው ነብር እግሬ አውጭኝ ብሎ ፈረጠጠ፡፡ፈርጥጦም አልቀረ ወገኖቹን ሰበሰበና «እዚህ ጫካ ውስጥ አንዳች መዓት ወርዷል፤«ጫካው ለዛፎች ብቻ» የሚል መፈክርም አይቻለሁ፡፡» እያለ ያጋጠመውን ነገርነገራቸው፡፡ ከዚያም ከልሂቅ እስከ ደቂቅ የነብር ዘር ጫካውን ጥለው ጠፉ፡፡
በማግሥቱ አንበሳ ከነደቦሎቿ መጣች፡፡ ከዝግባው ዛፍ ሥርም አረፈች፡፡ የዝግባው ዛፍሥሮቹን አወጣና ደበደባት፡፡ ሌሎቹ ዛፎችም ቅርንጫፎቻቸውን እያስጎነበሱ የማርያምጠላት ብለው ጨፈጨፏት፡፡ አንበሲቷ አይታው የማታውቀው ነገር ስለገጠማት ደቦሎቿንሰብስባ ሸሸች፡፡ ከዚያ በኋላም በጫካው ውስጥ አንበሳ አልታየም፡፡ እንዲህ እንዲህእያሉ አራዊቱን ሁሉ ገርፈው እና አስደንግጠው አባረሯቸው፡፡
ቀናት፣ ሳምንታት እና ወራት አለፉ፡፡ አንድም አውሬ ብቅ ሊል አልቻለም፡፡ ዛፎቹከሽታው ተገላገሉ፡፡ በላያቸው የሚዘል በሥራቸው የሚጠለል አውሬ የለም፡፡ ሁሉምየጀግንነታቸውን ውጤት በኩራት ይተርኩ ጀመር፡፡ እንዳሉትም ጫካው ለዛፎች ብቻሆነ፡፡ የሚያገሣ አንበሳ፣ የሚጮኽ ጅብ፣ የሚያስገመግም ነብር አልነበረም፡፡
ወይራ ግን በነገሩ ሁሉ አዘነ፡፡
አንድ ቀን አራት ሰዎች የሆነ ነገር ተሸክመው ወደ ጫካው መጡ፡፡ በቁመቱ ዘለግያለው ዝግባ በሩቁ ሲመለከታቸው ሊያውቃቸው አልቻለም፡፡ «አራት ሰዎች የሆነ ነገርይዘው ወደ ጫካችን እየገቡ ነው» አለና አሰምቶ ጮኸ፡፡ ጽድ መጡ ወደተባለበትሲዞር እውነትም አራት ሰዎች የሆነ ነገር ይዘው ገቡ፡፡
«የያዙትምንድንነው?»ሁሉምጽድንጠየቁት፡፡ነገር ግንበዚያ ጫካውስጥ አደንለማደንየሚመጡሰዎች ከሚይዙት መሣርያ በቀር ሌላ መሣርያ ታይቶ አይታወቅምና ሊያውቁትአልቻሉም፡፡
ወይራ አሾልኮ ተመለከታቸው፡፡ ዐወቃቸውም፡፡ «የፈራሁት ይሄንን ነበር» አለ በኀዘንድምጽ፡፡ ሁሉም ወደ እርሱ ዞሩ፡፡ «እነዚህ ሰዎች ዛፍ ቆራጮች ናቸው» አለበቅርንጫፉ መሬቱን እየደበደበ፡፡
«እንዴት ሊመጡ ቻሉ?» አለ ዋርካ ፍርሃት እያራደው፡፡
«አያችሁ አራዊቱን አባራችሁ ዛፍ ቆራጮችን አመጣችሁብን፤ ለጊዜያዊ ሰላም ስትሉዘላቂ ሰላማችንን ነጠቃችሁን» አለ ወይራ፡፡
«የእነርሱን መምጣት እንዴት ከአራዊቱ መሄድ ጋር ታያይዘዋለህ፣ ምን ያገናኘዋል?»ጽድ አፈጠጠ፡፡
«እዚህ ጫካ ውስጥ አንበሳ፣ ነብር፣ ጅብ፣ ተኩላ፣ ቀበሮ ሌሎችም ነበሩ፡፡ ሰው ደግሞአንበሳ እና ነብር ይፈራል፡፡ ስለዚህ ማንም ሰው ዛፍ ለመቁረጥ የሚመጣ አልነበረም፡፡አሁን ግን ጥቂቷን ሽታ መቋቋም አቅቶን አንበሳውን እና ነብሩን አባረርናቸው፡፡አላወቅንም እንጂ እነርሱ ለኛ ጠባቂዎቻችን ነበሩ፡፡ የተከበርነው በእነርሱ ነበር፡፡ ጫካውባዶ ሲሆን ዛፍ ቆራጮች መጡ» አለ ወይራ፡፡
«አሁን ምን ይሻላል?» ዋርካ ዕንባ ዕንባ አለው፡፡
«በፊት ነበር እንጂ መጥኖ መደቆስ
አሁን ምን ያደርጋል ድስት ጥዶ ማልቀስ
ይላሉ ሰዎች ሲተርቱ፡፡ አሁንማ ምን ማድረግ ይቻላል፡፡ በዚህ ዓለም አንዱ ያለ ሌላውርዳታ መኖር አይችልም፡፡ ሁላችንም የሌላው ጥገኞች ነን፡፡ የማንፈልገው እንጂየማያስፈልገን ነገር የለም፡፡ የማናደንቀው እንጂ የማይጠቅመን የለም፡፡ የኛ ህልውናለብቻው ሊጠበቅ አይችልም፡፡ የኛ ህልውና ከሌሎች ህልውና ጋር የተያያዘ ነው፡፡ የኛሰላም ብቻውን ሊጠበቅ አይችልም፤ የኛ ሰላም ከሌሎች ሰላም ጋር የተያያዘ ነው፡፡አንዳንዶቻችን በሌሎች ላይ የደረሰውን የምንረዳው ሲደርስብን ብቻ ነው፡፡ ያ ደግሞምንም ማድረግ የማይቻልበት ሰዓት ነው፡፡ ሌሎችን እንደሚያስፈልጉን ከተረዳን፣ለሌሎች መብት እና ጥቅም መቆም አለብን፤ ሌሎቹም እንደኛው እንዲኖሩ መፍቀድአለብን፤ መፍቀድ ብቻም አይደለም ለእነርሱ መኖር እኛ አስተዋጽዖ ማድረግ አለብን፡፡
«ዕንቁራሪት ያለቺውን ታውቃላችሁ?» ጠየቀ ወይራ
«እስኪ ከመቆረጣችን በፊት ንገረን» አሉት፡፡
«እርሷ ኩሬ ውስጥ ሆና እያለ እዚያ ማዶ ቤት ይቃጠላል አሉ፡፡ እሳቱን እያየችትጨነቃለች፡፡ እንዳጋጣሚ አንድ ሰው በአጠገቧ ሲያልፍ ወዳጄ «ለፖሊስ ልትደውልልኝትችላለህ?» ትለዋለች፡፡ ሰውዬውም ገርሞት «ምን ሆንሽ ብዬ ነው የምደውልልሽ»ይላታል፡፡ «ኧረ እባክህ እዚያ ማዶ እሳት ተነሥቷል ብለህ ደውል» አለቺው፡፡ሰውዬውም «እሳቱ ያለው እዚያ ማዶ አንቺ ምን አስጨንቆሽ ነው ደውል የምትይኝ»አላት፡፡
«አየህ እሳቱን እዚያ እያለ ካላስቆምነው እዚህም ይመጣል፡፡ የአንዱ መቃጠልየሁላችንም መቃጠል ሆኖ ካልተሰማን በኋላ መከራው ለሁላችንም ይተርፋል»ትለዋለች፡፡ ሰውዬውም «አንቺ ያለሺው ውኃ ውስጥ እንዴት እሳቱ ያገኝሻል?» አላት፡፡«እነዚያ ሰዎችኮ እሳቱ ከባሰባቸው ውኃ ለመቅዳት ይመጣሉ፡፡ ያን ጊዜ እኔንም አብረውሊወስዱኝ ይችላሉ፡» ስትል ትመልስለታለች፡፡ «ቀልደኛ ነሺ»ብሎ ትቷት ይሄዳል፡፡
«ከዕንቁራሪቷ እንደተለየ ሰውዬው መንገዱን ይዞ ጫካ ውስጥ ይገባል፡፡ ለካስ የቤቱእሳት በርትቶ ጫካውንም ይዞት ኖሯል፡፡ መሐል ጫካ ከደረሰ በኋላ እሳቱ ይከብበዋል፡፡ያን ጊዜ ዕንቁራሪቷ ያለቺው ትዝ አለው፡፡ ግን ምን ያደርጋል፣ ምንም ሊያደርግበማይችልበት ጊዜ ነው ትዝ ያለው፡፡
«እኛኮ ለእነዚያ አራዊት ጥብቅና መቆም ነበረብን፡፡ ምንም እንኳን ሽታቸውንባንወደው፣ ምን እንኳን አንዳንድ ችግር ቢኖርባቸው፡፡ ምንም እንኳን በኛ ላይወጥተው ቢራኮቱ ግን ደግሞ ያስፈልጉን ነበር፡፡ ከኛ የተለየው ሁሉ የኛ ጠላትአይደለምኮ፡፡ ችግር ያለበት ሁሉ የማያስፈልግ አይደለምኮ፡፡ እኛ ለእነርሱ ጥብቅናየምንቆመው ለእነርሱ ብቻ ብለን አይደለም፡፡ ለራሳችን ነው፡፡ አፍንጫ ሲመታ ዓይንያለቅሳል አሉ ሰዎች፡፡»
«ይኼ ታሪክ አንድ ነገር ትዝ አስባለኝ አለ ዋርካ፡፡ አንድ ጊዜ ሁለት አዳኞች እኔ ሥርቁጭ ብለው ሲያወሩ የሰማሁት ነው፡፡ በአንድ ወረዳ አንድ ፍርድ ቤት ነበር አሉ፡፡ታድያ ዳኛው ሥራ የማይወዱ ስልቹ ነበሩ፡፡ ሰዎች ወደ እርሳቸው ጋ እንዳይመጡየማያደርጉት ጥረት አልነበረም፡፡ የሉም፣ ታመዋል፣ መንገድ ሄደዋል፣ ስብሰባ ላይናቸው፣ ንጉሡ ጠርቷቸው ሄደዋል፣ ሱባኤ ይዘዋል እያስባሉ ሰውን ሁሉ አስመረሩት፡፡
በዚህ ምክንያት ሰው እየተማረረ ወደ እርሳቸው አይመጣም ነበር፡፡ እርሳቸውም ቀኑንሙሉ ሲበሉ፣ ሲጠጡ እና ሲተኙ ይውሉ ነበር፡፡ እንዲህ አድርገው ለብዙ ዘመናትእንደ ቆዩ ንጉሡ ገንዘብ ያንሳቸዋል፡፡ እናም የዳኞችን ቁጥር ለመቀነስ ይፈለጋሉ፡፡አማካሪዎቻቸውን በየዳኞቹ ዘንድ ያለውን ባለ ጉዳይ ቆጥረው እንዲነግሯቸው ላኩ፡፡የእኒያ ዳኛ ወንበር ሲታይ አንድም ሰው በአካባቢው የለም፡፡ የአካባቢው ሰዎችምሲጠየቁ እርሳቸውን ስለማያገኟቸው ወደ ጎረቤት ዳኞች እንደሚሄዱ ተናገሩ፡፡ እናምእኒህ ዳኛ ከሥልጣን ወርደው የንጉሡ አልጋ አንጣፊ ሆኑ፡፡ ባለጉዳዮቻቸው ለመኖርአስፈላጊዎቻቸው እንጂ ችግሮቻቸው አለመሆናቸውን የተረዱት አልጋ ሲያነጥፉ ነው»
«የኛ ነገር ደርሶባቸዋላ» አለ ዝግባው፡፡
እናም ሁሉም ጸጥ አሉ፡፡ የሚሰማው ድምፅ ዛፍ ቆራጮቹ ዝግባውን በመጥረቢያ ሲመቱየሚወጣው ድምፅ ብቻ ነበር፡፡
ሳንሆዜ፣ ካሊፎርንያ
© ይህ ጽሑፍ በሮዝ አሳታሚ ኃ. የተወሰነ የግ.ማ በሚታተመው “አዲስ ጉዳይ መጽሔት” ላይ ያወጣኹት ነው። ጽሑፎቹን በድጋሚ በመጽሔት፣ በጋዜጣ ወይም በተመሳሳይ የሕትመት ውጤት ላይ ማተም አይገባም።
© ይህ ጽሑፍ በሮዝ አሳታሚ ኃ. የተወሰነ የግ.ማ በሚታተመው “አዲስ ጉዳይ መጽሔት” ላይ ያወጣኹት ነው። ጽሑፎቹን በድጋሚ በመጽሔት፣ በጋዜጣ ወይም በተመሳሳይ የሕትመት ውጤት ላይ ማተም አይገባም።
እግዚአብሔር ኢትዮጵያን ይጠብቅ! አሜን።
No comments:
Post a Comment